Izolacja natryskowa pianką poliuretanową Toruń

Jednym z najistotniejszych elementów w trakcie budowy domów jest troska o jego odpowiednie ocieplenie. Niepoprawna izolacja cieplna może prowadzić do poważnych problemów. W ciągu zimy, problemem może stać się nie tylko niedogrzanie pokoi mimo innych źródeł ogrzewania, które również mają swoją cenę, a także występująca z czasem pleśń i wilgoć. Latem natomiast, dom będzie nagrzewał się tak mocno, że upał wewnątrz stanie się nie do wytrzymania, co z kolei może wiązać się z kosztami klimatyzacji.

Obecnie istnieje wiele sposobów ocieplania domu. Do jednych z najbardziej popularnych zaliczają się pianka poliuretanowa (PUR) oraz wełna mineralna ze szklanego lub skalnego włókna. Oba te formy mają swoje zalety i wady, jednak jest wiele czynników, oddziałujących na ich częste zastosowanie.

Pianka poliuretanowa

Pianka poliuretanowa jest jedną z form ocieplania domu, charakteryzującą się głównie sposobem nakładania i szczelnością. Po nałożeniu w formie natrysku, pianka szybko rozrasta się, dzięki czemu ma możliwość dopasowania się do każdego podłoża i wypełnienia wszystkich zakamarków. To sprawia, że ten rodzaj izolacji, daje pełną gwarancję szczelnej ochrony i niweluje ryzyko tworzenia się mostków termicznych.

Pianka poliuretanowa wyróżniana jest na dwa rodzaje: piankę otwartokomórkową i zamkniętokomórkową. Różnica pomiędzy nimi jest znacząca. Piana zamkniętokomórkowa posiada doskonała izolację termiczną (niedużo lepszą od otwartokomórkowej), nie wchłania wody i nie jest paroprzepuszczalna. Po wyschnięciu staje się bardzo sztywna, co może wpływać na jej uszkodzenia. Piankę otwartokomórkową stosuje się zwykle na poddaszach. Jest ona niezwykle lekka, a za sprawą swojej elastyczności dopasowuje się do konstrukcji i się jej trzyma. Przepuszcza wilgoć bardziej niż zmiennokomórkowa, ale nie posiada skłonności do wchłaniania wody.

Zalety i wady pianki poliuretanowej

Do zalet pianki poliuretanowej, poza szczelnym dostosowaniem do podłoża, zalicza się przede wszystkim prosta aplikacja i wysoki poziom izolacji termicznej. Pomimo różnic pomiędzy pianką zamkniętokomórkową, a otwartokomórkową, stopień wodoszczelności w obu przypadkach jest bardzo wysoki. Lekkość pianki jest z pewnością dużym plusem, dlatego że jej zastosowanie nie obciąża konstrukcji domu. Ponadto pianka nie będzie dobrym pożywieniem dla gryzoni, dzięki czemu nie zalęgną się w domu tak chętnie. Jest też dobra jeśli chodzi o izolacje akustyczną.

Do wad pianki PUR trzeba dodać przede wszystkim koszty. Za piankę świetnej klasy zapłaci się wyższą cenę, niż za wełnę równie doskonałego wykonania. Pianka poliuretanowa wypada też gorzej pod względem odporności na ogień. Przypisuje się jej klasę odporności E, co oznacza, że jest łatwo zapalna, jednak w płomieniu topi się i zwęgla, ale po odjęciu ognia samodzielnie gaśnie.

Istnieje też wiele obaw, co do korzystania z pianki ze względów zdrowotnych, jednak wieloletnie badania wykazują, że jej szkodliwy charakter ma miejsce tylko w czasie aplikacji i utwardzenia pianki, czyli od 48 do 72 godzin. Wtedy nie należy korzystać z pomieszczenia, a przy nakładaniu stosować specjalną maskę i kombinezon. Później nie wykazuje już żadnej szkodliwości.

Wełna mineralna

Wełna mineralna jest równie często wykorzystywana do ocieplania domów, co pianka poliuretanowa. Bardzo dobrze izoluje ciepło i ma doskonałą przepuszczalność. Dodatkowo właściwie ułożona, będzie na lata zatrzymywać swoje właściwości, których też jest wiele. Zazwyczaj są to płyty, maty albo połacie materiału, które dopasowuje się do ocieplanej przestrzeni i zazwyczaj potrzeba nałożenia dwóch warstw dla najlepszego, optymalnego działania.

Istnieją dwa rodzaje wełny mineralnej. Są to: wełna skalna wykonywana z bazaltu, dolomitu albo kruszywa wapiennego oraz wełna szklana, która powstaje ze stłuczki szklanej z recyklingu oraz z piasku kwarcowego. By powstała płyta lub mata, dostarczony materiał roztapia się w odpowiedniej temperaturze, a potem rozwłóknia. Następnie, dodaje się specjalne żywice i formuje odpowiedni kształt.

Wełna szklana ma większa sprężystość i jest lżejsza oraz ma trochę lepszą izolacyjność od skalnej, jednak zarówno jedna jak i druga wykazują wysoką jakość i bardzo zbliżone właściwości. Wełnę skalną zazwyczaj wykorzystuje się do ocieplania poddaszy.

Zalety i wady wełny mineralnej

Główną zaletą wełny mineralnej jest jej zupełna odporność na ogień. Przyznano jej najwyższą klasę A, co oznacza, że stanowi barierę ochronną w trakcie pożaru. Dodatkowym atutem jest wspaniała izolacja akustyczna, o wiele lepsza od pianki poliuretanowej, co zawdzięcza swojej wadze i sposobie wykonania. Ponadto wełna mineralna jest wysoko odporna na urazy mechaniczne, dzięki swojej sprężystości. Warto też zauważyć, że jej koszt jest mniejszy w porównaniu do pianki PUR.

Do wad wełny trzeba zaliczyć możliwość nasiąknięcia wodą. Nie nabiera ona wody zbyt mocno, jednak jeżeli tak się stanie, trudno jest ją wysuszyć, co może przyczyniać się do powstawania pleśni i grzybów. Istotne jest zatem zastosowanie paroizolacji. Innym znaczącym minusem jest to, że wełna może być źle zainstalowana, dlatego że trudniej wypełnić nią szczeliny. To sprzyja utracie izolacyjności i powstawaniu termicznych mostków. Z kolei waga wełny mineralnej znacznie obciąża konstrukcję domu.

Ponadto wełna ma skłonność do pylenia, zwłaszcza w czasie jej zakładania, dlatego tak samo jak przy korzystaniu z pianki PUR, niezbędne są środki ostrożności. Prawie w ogóle nie zdarza się, aby była źródłem uczulenia w czasie użytkowania domu.

Pianka PUR czy wełna mineralna

Zarówno wełna mineralna jak i pianka PUR mają swoje zalety i wady, jednak dla obu znajdą się odpowiednie zastosowania. Wybór pomiędzy tymi dwoma tworzywami powinien być zależny od indywidualnych oczekiwań i uwarunkowań. Warto wziąć pod uwagę najistotniejsze czynniki, takie jak ceny ciężar, ognioodporność czy możliwość wchłaniania wilgoci i samemu zdecydować, które rozwiązanie jest najkorzystniejsze.