Drewno kominkowe Stare Babice drewno suche Warszawa drewno niesezonowane

Rodzaje paliw drzewnych

Główne atrybuty drewna kominkowego

Niemal wszyscy z nas drewno do przepalania w kominku zakupuje „oczami”. Właściwie nie ma w tym niczego wyjątkowego, ponieważ tak zachowuje się pospolity konsument. Przenigdy nie powinniśmy jednak kierować się totalnie naoczną właściwością drewna, ale istotnymi jego wartościami (o których nota bene powinien poinformować nas sprzedawca). Chodzi tutaj w pierwszej kolejności o jego konsystencję oraz wilgotność. Drzewo ciężkie będzie się palić znacznie dłużej i da więcej ciepła aniżeli drzewo miękkie. Określone gatunki różnią się wilgocią po wycięciu oraz po osuszeniu, co wielokrotnie naprowadza na fałszywy trop klientów. Przykładowo wilgotność wierzby liczy 180%, zaś jesionu tylko 40%. Musimy skontrolować zasadnicze własności drewna kominkowego, mianowicie wartość opałową 1 mpu (metra przestrzennego drewna ułożonego), miarę wody jaką powinniśmy odparować z wilgotnego drewna i standardową konsystencję. Dla konsumentów kominków istotne są również inne cechy, m in.
aromat dymu czy kolor płomieni.

Jakie wybrać drewno do kominka?

Drewno do kominka jest szczególnym typem drzewa, bo musi wypełnić więcej kryteriów niżeli drewno opałowe do spalania w piecykach. Najekonomiczniejsze jest drzewo liściaste w postaci pieńków albo szczap. Czemu? Drewna iglaste mają słabszą kaloryczność, tzn. łatwiej oraz intensywniej się spalają. Wadą jest dodatkowo zawartość żywicy, która potrafi mocno zanieczyścić kominek. Przykładowo jodła, a tak naprawdę jej odłamki lub skrawki, znakomicie nadaje się na podpałkę. Jeśli nie mamy wyjścia i musimy napalić w kominku drzewem iglastym, wtedy wymieszajmy je z jakimkolwiek rodzajem drewna liściastego. Typy drewna kominkowego dzieli się najczęściej na miękkie i twarde, oczywiście już po wycięciu wskazanego drzewa. Rodzaje miękkie cechują się mniejszą wartością opałową, bo mają mniejszą twardość i ciężar. Mówiąc w skrócie wyodrębnia się parę szczególnie powszechnych drzew liściastych, z których jest generowane drewno kominkowe: jarząb, dąb, klon, głóg, olcha czarna, czereśnia czy bez czarny. Najlepiej sprawdza się twarde drewno buku, jesionu, oraz jarzębiny.

Atrybuty poszczególnych rodzajów drewna kominkowego

Buk – jest bardzo ciężkie, łatwe do rąbania oraz wytrzymałe. To najlepsze drzewo do kominka, ponieważ posiada bardzo cienką korę, błyskawicznie schnie oraz wyróżnia się niesłychanie dużą twardością. Proces spalania następuje łagodnie. To drewno, które spala się szczególnie powoli oraz oddaje dużo ciepła.

Brzoza – szybko suszy się, lekko się ją rąbie, posiada właściwą kaloryczność i jest powszechnie dostępna. Po podpaleniu uzyskujemy ładny, kształtny płomień.

Grab – posiada wyjątkowo dużą zwartość, cienką korę oraz stosunkowo łatwo paruje. To drzewo jest najwartościowsze do palenia w kominku, bowiem szczególnie wolno się pali. Płomień jest raczej przeciętny, jednak grzeje niezwykle długo.

Dąb – pomału płonie, przynosi dużo ciepła, idealnie nadaje się do wędzenia posiłków i posiada doskonałą wartość opałową. Bolączką jest wydłużone wysychanie, gruba kora, komplikacje w rozbijaniu na fragmenty.

Wiąz – jest zbliżony do dębu, ma wszak cieńszą korę i prościej suszy się. Bez wątpienia jest problematyczne w rozbijaniu jeśli pochodzi, np. z drzew rosnących przy drogach drzew albo zieleńców.

Jarząb – to wyjątkowo atrakcyjne drewno kominkowe, oddzielnie występuje okazjonalnie (przede wszystkim jako uzupełnienie do właściwego drewna).

Klon – jest całkiem masywne, posiada niewielką korę, natychmiast wysycha i sprawnie się dzieli.

Jesion – to następne doskonałe drewno kominkowe, które posiada nadzwyczaj dużą spójność oraz znaczną wartość opałową. Jest kłopotliwy w dzieleniu.

Olcha – powinna być szczególnie precyzyjnie osuszona, w innym przypadku opornie się wypala. Doskonałe drewno do wędzenia żywności, bo nadaje im unikalny kolor i zapach.

Osika – ma niewielką spoistość oraz kaloryczność, jest okazem miękkim. Warto wprawdzie co pewien czas napalić nią w kominku, ponieważ kapitalnie oczyszcza kominek ze smoły i z sadzy.

Akacja – to masywne i wyjątkowo kaloryczne drzewo, które ma wydatną korę. Prawdopodobnie jest czynnikiem sprawczym stanów zapalnych śluzówek i skóry.

Wierzba – podobnie jak topola niezbyt nadaje się na drewno kominkowe. Posiada niską konsystencję i niewielką kaloryczność.

Drzewa owocowe – posiadają niezwykłą spójność. Wbrew poniektórym wypowiedziom wyśmienicie nadają się do przepalania w kominku. Ogromnie pożądanymi są śliwa albo wiśnia. Drewno owocowe posiada lekką korę oraz w czasie wypalania produkuje przepiękny bukiet.

Warto wiedzieć!

Do palenia w kominku pod żadnym pozorem nie wolno wykorzystywać wycinków drewna, jakie uprzednio było konserwowane, farbowane jakimiś chemicznymi specyfikami czy lakierowane.

W jakim miejscu mamy szansę nabyć drewno kominkowe?

Głównie w nadleśnictwach, tartakach i sklepach opałowych. W pierwszej przytoczonej lokalizacji zdobędziemy drzewo niesezonowe, zazwyczaj poćwiartowane w spore klocki czy szczapki (o rozciągłości od pół metra do metra). Tu można dostać także drewno niższej klasy, czyli odpadki. Drewno niesezonowe powinniśmy pociąć i trzymać przynajmniej 1 rok. Odpłatność jest orientacyjnie 3 razy mniejsza niż drzewa kominkowego sezonowego. Jednak w tartakach bądź magazynach zakupimy drzewo sezonowe, poćwiartowane na zgrabne odcinki, którymi można od razu palić. Jeśli zajmuje Cię zakup drewna kominkowego w dobrej cenie, kliknij w niniejszy odnośnik – drewno kominkowe Stare Babice