Archiwa tagu: akt notarialny

Okiem prawnika – dziedziczenie spadku

Ile wynosi podatek od spadku?

Po śmierci krewnego, m. in. żony czy ojca, zawsze odbieramy spadek. W wybranych sytuacjach nadzwyczaj cieszy on wszystkich dziedziczących, bowiem łączy się ze znacznymi zyskami. W takiej sytuacji powinniśmy obowiązkowo uiścić podatek do właściwego urzędu, bowiem wspomnianą okoliczność reguluje akt prawny z dnia 23 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn. Trzeba pamiętać, że dziedziczy się nie tylko fundusze oraz wszelkie nieruchomości, lecz także niespłacone zobowiązania. Jeżeli bliska osoba nie odda ich podczas swojego życia, po niedługim czasie przechodzą na kolejnych członków rodziny. Mamy szansę się przed tym bez wątpienia zabezpieczyć, m. in. wyrzekając się spuścizny podpisując stosowną umowę. Dobrze jest udać się do dobrego prawnika, który wytłumaczy nam tajniki prawa oraz podpowie, w jaki sposób mamy działać.

Jakie dobra są opodatkowane?

Przedmiotem opodatkowania są między innymi: dziedzictwo zwykłe, nabywanie spadku zapisanego w testamencie, zachowek (w przypadku kiedy spadkobierca teraz jest odrzucony w testamencie), depozyty finansowe (w tym przypadku zmarły krewny powinien oddać tzw. dyspozycję w wypadku śmierci), kapitały inwestycyjne, jak również całkowity majątek ulokowany za granicą (jednakże w tym miejscu w momencie otwarcia spadku nabywca musi posiadać polskie obywatelstwo bądź być polskim podatnikiem).

Musimy zapłacić też podatek wtedy, gdy uprawomocni się postanowienie sądu w sprawie spadku. Inaczej mówiąc, gdy sąd potwierdzi nabycie spadku. W przypadku kiedy wynajmujemy w owej sprawie adwokata, wówczas on musi koniecznie nam powierzyć orzeczenie sądu. Analogicznie jest wtedy, gdy akt notarialny stwierdzający otrzymywanie majątku będzie zarejestrowany.

W jakich sytuacjach nie trzeba płacić podatku?

Istnieje dużo sytuacji życiowych, w których w ogóle nie trzeba płacić podatku od spadku bądź darowizny. W regulaminach określa się trzy sekcje podatkowe. Do pierwszej włącza się bliska rodzina: współmałżonek, ojczym i macocha czy rodzeństwo. Do drugiej należą dzieci siostry, ciotki lub partnerzy rodzeństwa. Do trzeciej grupy zaliczają się następni nabywcy spadku. Opłaty wolne od podatku są wyznaczane zgodnie z grupą, do jakiej przynależy spadkobierca. Dla pierwszej kategorii jest to opłata mniej więcej 10.000 zł, dla drugiej – powyżej 7.000 zł, a dla trzeciej – niemal 5.000 zł. W sytuacji, kiedy wartość spuścizny wcale nie przewyższy przytoczonych wcześniej kwot, w ogóle nie musimy składać żadnych załączników do urzędu skarbowego.

Natomiast, jeżeli zdobędziemy spadek, którego wartość będzie znacznie wyższa niżeli stawka nieopodatkowana, w takiej sytuacji musimy złożyć zaświadczenie podatkowe. Trzeba zrealizować to w urzędzie mieszczącym się w miejscu zamieszkania następcy w czasie jednego miesiąca od dnia uprawomocnienia się werdyktu sądu. W następnej kolejności odbierzemy opinię urzędu o wielkości podatku, jaki trzeba uiścić w czasie 14 dni. Podatek waha się w granicach od paru do kilkunastu procent i jest uzależniony od przyporządkowania do konkretnej klasy podatkowej.

Czym jest zrzeczenie się spadku?

Jednomyślnie z przepisami każdy dziedzic posiada opcję odstąpienia od przejęcia spuścizny, m. in. w przypadku, jeśli po zmarłym mężu zostają jakieś niespłacone zobowiązania. Wedle kodeksu cywilnego (art. 1048) spadkobierca niekiedy może zaaprobować umowę z ewentualnym spadkodawcą, w której zrzeka się przejęcia majątku. Wspomnianą ugodę należy przyjąć przed otwarciem spadku oraz jest ona konstruowana w wypadku śmierci spadkodawcy. Deklarację musimy bezwarunkowo zawrzeć u notariusza, ponieważ w innym przypadku będzie nieważna.

Trzeba pamiętać, iż jednym z nadrzędnych efektów wyrzeczenia się dziedziczenia jest pełne odrzucenie z dziedziczenia dzieci, wnuków oraz kolejnych krewnych. Nie można też w niniejszej sytuacji uzyskać zachowku.

Po odstąpieniu od przejęcia majątku mamy szansę prosić o odtworzenie owego prawa w dwóch sytuacjach:

1. Testator zapisuje nas w akcie „ostatniej woli” – w tym miejscu wcale nie chodzi o otrzymywanie majątku z mocy ustawy, ale o dziedzictwo z ramienia testamentu.

2. Można iść ponownie do rejenta i podpisać umowę o odnowienie prawa do majątku.

Kto może otrzymać zachowek?

Każdy z nas posiada przywilej do spisania testamentu oraz usunięcia z niego poszczególnych krewnych, m. in. takich, którzy nigdy nie byli nami zainteresowani. Poza tym jedyną osobą wpisaną do testamentu może być osoba spoza rodziny. Zachowek należy się dzieciom, wnukom, osobom w związku małżeńskim i rodzicom, którzy:

  • Nie zostali w testamencie wydziedziczeni
  • Bynajmniej nie wyrzekli się majątku
  • Nie zakwestionowali spadku
  • Nie zostali wzięci za nieetycznych
  • Mając na uwadze współmałżonka – jeżeli nie doszło sądowego zakończenia związku z winy hipotetycznego dziedzica

Jeżeli zaabsorbował Cię powyższy tekst, kliknij w odnośnik po prawej stronie – Prawnik Toruń – a znajdziesz o wiele więcej wiadomości, np. poradnictwo prawne.

Z czym warto iść do notariusza?

Z jakimi sprawami trzeba udać się do notariusza?

W naszym kraju osoba pełniąca funkcję notariusza zajmuje niezmiernie ważną rolę, gdyż wcale nie jest tylko – jak to się popularnie mówi – osobą wzbudzającą ufność, ale także kimś, kto perfekcyjnie rozeznaje się w meandrach prawa. Notariusz jest więc pracownikiem publicznym – tak jak mundurowy – i jego przeznaczeniem jest pamiętanie zawsze o interesach Klienta. Do notariusza za każdym razem wędruje się z dokładną sprawą oraz należy wziąć ze sobą wszelkie konieczne dokumenty. Te, które będą przez niego skonstruowane są stosowane jako dokumenty administracyjne oraz mają tzw. moc prawną. Innymi słowy, to co zostało w nich przez strony zatwierdzone zyskuje ważność. Nikogo więc nie powinno zastanawiać, iż do notariusza obligatoryjnie należy zabrać, przykładowo umowy bankowe, dokumenty o intercyzie czy umowę wynajmu mieszkania.

Najistotniejszym zobowiązaniem notariusza jest robienie wszystkiego zgodnie z kanonami prawa, jednomyślnie z uzyskaną widzą i kompetencjami. Krótko mówiąc nie może stąd dojść do takiej sytuacji, gdy osoba pełniąca funkcję notariusza z pełną świadomością oszukuje własnych Klientów wprowadzając liczne niedociągnięcia oraz zniekształcenia. Każdego urzędnika zaufania publicznego dotyczy Kodeks Etyki Zawodowej, który odpowiednio nakierowuje na to, w jaki sposób notariusze są zobowiązani postępować.

Deklaracje, które przygotowujemy sami, przykładowo umowę podnajmu działki, zaświadczenie o pełnomocnictwie albo pisma o przesłaniu darowizny, bynajmniej nie są objęte obowiązkowym potwierdzaniem przez notariusza. Przeważnie widnieje przy nich pieczątka notariusza, jeżeli zależy nam na tym, żeby podnieść ważność i rzetelność określonego dokumentu. Mówiąc w skrócie mówiąc – nie ma takiego zobowiązania, nie powinniśmy niepokoić się o następne zaświadczenia.

Rodzime prawo uwzględnia jednakże te sytuacje, w jakich rejent jest najzwyczajniej w świecie potrzebny. Można do nich zaliczyć dokumenty, jakie bez jego pieczątki są traktowane za nieważne.

Poniżej znajdują się niektóre z takich dokumentów:

Dokumenty nabycia oraz odsprzedaży jakichkolwiek nieruchomości – mieszkań, domków jednorodzinnych, działek pod budowę, terenów rolniczych, działek rekreacyjnych itp.

Wydanie darowizny, jeśli ofiarą jest nieruchomość

Sprzedaż prawa do lokalu spółdzielczego

Umowa rozdzielczości majątkowej, mianowicie tzw. intercyza

Podział spadku, jeżeli do podziału jest dowolna nieruchomość

Umowy dotyczące spółek, np. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

Wyszczególnione powyżej dokumenty muszą mieć obligatoryjnie pieczęcie i podpis notariusza. Inne w zasadzie nie muszą posiadać kształtu aktu notarialnego, wolno opracowywać je w niezależny sposób. Trzeba pamiętać, że przede wszystkim umowy zaakceptowane przed notariuszem rzeczywiście są zgodne z literą prawa.

Jeżeli mamy na uwadze spółki handlowe, to obowiązkowo muszą one zawierać w obecności rejenta, m.in. statuty, dokumenty tyczące się funduszu firmowego, zaświadczenia dotyczące objęcia poprzez współzałożyciela ustalonej części wkładów.

Przygotowanie umowy w Kancelarii Notarialnej i opatrzenie jej pieczątką i autografem rejenta podlega należytym taksom. Są one całkiem spore, jednakże zależą zwłaszcza od wartości tego, co jest przedmiotem umowy. Jeżeli jakakolwiek osoba planuje odstąpić działkę wartą co najmniej kilka milionów złotych, to musi koniecznie liczyć się z wysokimi kwotami. Ostateczna taksa jest wskazana poprzez Ministra Sprawiedliwości, jednak faktycznie jest ona duża. Rejenci absolutnie nie są zobowiązani do stawiania najwyższych stawek, natomiast co najważniejsze – „walka” między notariuszami sama wymusza ich obniżenie. Do rejenta idziemy zwłaszcza w bardzo istotnych sytuacjach, a mianowicie takich które wymagają poświadczenia przez osobę trzecią bądź pragniemy przechować ogromną ilość pieniędzy.

Czy istnieją poza tym jakiekolwiek opłaty prócz taksy notarialnej?

Oprócz tego, że osoba mająca posadę notariusza musi koniecznie pobrać za swoje działania honorarium, należy spłacić podatek, przykładowo od darowizny oraz uiścić opłaty sądowe. Opłaty takie są zwracane poprzez notariusza odpowiedniemu urzędowi skarbowemu lub sądowi. Na każdym papierze mamy szansę dobrze skontrolować, co należy spłacić. Szczególnie często Interesanci dzwonią do Kancelarii w Toruniu i zamierzają ekspresowo uzyskać informacje na temat tego, ile wynoszą poszczególne opłaty. Tylko w przypadku taksy notarialnej istnieje opcja negocjacji sumy, gdyż na inne odpłatności rejent zwyczajnie w ogóle nie ma wpływu.

Jakich rzeczy nie może robić notariusz?

Po pierwsze – notariusze absolutnie nie powinni podejmować się działań, jakie przeszkadzałyby w każdym sensie w wypełnianiu zadań osoby zaufania publicznego. Osoba pełniąca funkcję notariusza w ogóle nie może zatem zajmować się sprzedawaniem czegokolwiek, pośrednictwem (m in. w nabywaniu działek) czy doradzaniem w interesach.

Po drugie – krótko mówiąc nie powinien podejmować pracy bez zgody izby notarialnej, lecz ma możliwość wytypować zawód pracownika uczelni, pedagoga albo będącego połączeniem obu.

Po trzecie – pod wspólną nazwą czasem może podejmować działania wielu notariuszy (przykładowo w postaci spółki cywilnej) chociaż z ograniczoną odpowiedzialnością.

Jeśli planujesz dowiedzieć się o wiele więcej, kliknij w odnośnik obok – Kancelaria notarialna